We moeten "gewoon" door.

Vanochtend zag ik de buren op de hoek hun auto volladen.
Een van de zoons droeg zijn slaapkussen onder de arm. De kofferbak lag vol met koffers.

Het is een groot gezin. Misschien gaan ze op vakantie.

Maar mijn onderbuik zegt iets anders.
De volgende die vertrekken.

De straat wordt steeds leger.




De huisdieren zijn inmiddels gevaccineerd en de titertest is onderweg naar het lab. Daarna moeten we nog drie maanden wachten voordat ze Nederland in mogen.

Regels zijn regels. Ik begrijp ze ook wel. Alleen voelt het op zo’n moment eindeloos. Bij onze laatste verhuizing zijn hun paspoortjes verdwenen en daardoor moet de hele procedure opnieuw.

Maar het komt goed. Hoofd koel houden en vasthouden aan het plan.

Gisteren was een goede dag. Meer dan 24 uur geen raketten en geen onderscheppingen. Ook afgelopen nacht hebben we goed geslapen. Vanochtend voelde ik me opvallend rustig.

Nu merk ik dat de spanning weer oploopt. Het gaat op en neer. De psychologische oorlogsvoering en de constante stroom nieuws helpen daar niet echt bij.

Contact, liefde en begrip is waar we zo naar verlangen. Gelukkig vinden we dat bij gelijkgestemden.

Ik merk dat voor mensen die de situatie niet kennen en alles uit de media halen, het leven gewoon doorgaat. Zo werkt het leven natuurlijk ook: de wereld draait door. Terwijl jij in een oorlogssituatie probeert verstandige beslissingen te nemen en je hoofd boven water te houden, is het voor een ander een link op Nu.nl of een post op Instagram. Daarna leg je de telefoon weg en moet op donderdag gewoon de vuilcontainer aan de weg.

Die Nijboertjes daar redden zich wel. Ze zeggen zelf dat ze een goede dag hebben.

Gelukkig zijn er ook heel veel lieve mensen die zomaar een berichtje sturen. Mensen die contact houden en aan ons denken. Niet aan de oorlog of de sensatie eromheen, maar gewoon aan ons. Dat voelt zo goed en geeft zoveel steun.

We zijn dankbaar voor al die lieve berichtjes en mensen. Het helpt ons de dag door.

Daarnaast proberen we vast te houden aan routine: gezond eten, bewegen, onszelf bezig houden en vooruit blijven kijken. We moeten gewoon door. Dat is de enige manier.


Vandaag is onze Lotje jarig, ze wordt 10 jaar! We hebben haar sinds pup dus ze heeft alles meegemaakt van de afgelopen 10 jaar. Het is zo'n lieverd, ik hoop dat ze nog 10 jaar erbij is, moet lukken, ze is zo fit en happy!

Lotje als Puppy

10-jarige Lotjepotje



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dag 1. Witte Plofjes

Afbeelding
Zaterdag, heerlijk, het is weekend! Uitslapen en dan eerst een bakje koffie in de tuin. Lekker een beetje aanrommelen en we zien wel wat we vandaag gaan doen. Sowieso verder met de studie, want ik zit he-le-maal in de flow! Eind deze maand examen, dus ik wil knallen. Wat een woordkeuze… Ik kan niet wachten om dat papiertje op zak te hebben, dan ben ik gewoon gekwalificeerd sportpsycholoog! Eerst boodschapjes doen en de nageltjes weer even netjes. Zo heerlijk, dat gefriemel aan handen en voeten. Ik ben dan helemaal zen. Fast forward… Nooit hoor ik geklop op de deur van de salon. Wat kan dat zijn? Ik voel iets onbehagelijks en toch negeer ik het. Maar huh, hoor ik nu Gerben zijn stem? Huh?! Nog nooit heeft hij me opgehaald. Er moet wel iets ernstigs zijn en ik denk meteen aan de familie thuis, waar wellicht iets is gebeurd. Ik loop naar de deur en zie hele grote, zwarte pupillen in zijn ogen. “Micky, er zijn raketten in de lucht!” “Ze vliegen hier over ons huis!” “Nu meekomen naar hui...
Meer lezen

De sabeltandtijger jaagt. Week 1 van de aanvallen op Abu Dhabi.

Afbeelding
 *disclaimer  Wat ik hier schrijf is geen feitelijke verslaggeving of politieke duiding, maar mijn persoonlijke ervaring van iemand die op dit moment de situatie in Abu Dhabi van dichtbij meemaakt. In de psychologie wordt vaak gesproken over de  “sabeltandtijger-reactie” . Dat is een simpele manier om het  oeroude stresssysteem  uit te leggen. De sabeltandtijger (meestal de soort Smilodon ) leefde ongeveer 2,5 miljoen tot 10.000 jaar geleden en hoorde bij de roofdieren van de ijstijd. Het dier leek een beetje op een tijger, maar was eigenlijk een aparte groep sabeltandkatten . Bij elke aanval of onderschepping schiet mijn brein in het oeroude alarmsysteem dat ooit bedoeld was om ons te redden van roofdieren: in een milliseconde schiet mijn hartslag omhoog en de spieren in mijn hele lijf staan in 1 klap strak gespannen. De spanning heeft zich opgestapeld in mijn buikspieren, rond mijn navel en werkt zich omhoog via mijn maag, borstkas, schouders en nek en zo mi...
Meer lezen

Koffie

Afbeelding
Hahahaha ik begin een patroon te herkennen in mijn Blog gedrag. Is het jou ook opgevallen? Ik blog als er een grote verandering heeft plaats gevonden of er iets aankomt. Want jazeker, er staat weer een grote verandering voor de deur. We gaan verhuizen naar Abu Dhabi! Na 2 jaar wonen in Dubai vertrekken we uit eigen keus uit Dubai. Om maar met de deur in huis te vallen, Dubai is het niet voor ons. Dit zijn mijn woorden hoor, maar Dubai is een stad voor toeristen en investeerders. Het is niet voor mensen die zich willen settelen, van het buitenleven en de natuur houden. Ik zal mezelf verklaren hoor. Want de Verenigde Emiraten is een prachtig land. Het noorden is bergachtig met prachtige "Wadi's" (Google omschrijft een Wadi als '  Arabic term traditionally referring to a river valley .'  Kamperen in een Wadi En de woestijn is absoluut net zo mooi. De VAE ligt langs een prachtige kust en de zee is vlakbij. Maar om daar te komen moet  je eerst door de jungle aan hotels...
Meer lezen